ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2552 เวลา 01.14 น. 

เป็นเรื่องตื่นเต้น ที่ในระหว่างที่เรากำลังทำการปล่อยอวนล้อมฝูงปลากลุ่มหนึ่งบริเวณหน้าเกาะสีชัง

ได้มีปลาขนาดใหญ่ไม่ทราบชนิดวิ่งหนีเอาตัวรอดออกจากวงล้อมของอวนประมาณ 4-5 ตัว

ซึ่งจากการพิจารณาของผู้ที่มีประสบการณ์ได้ลงความเห็นว่า ปลาที่หลุดออกไปได้นั้น

น่าจะเป็นปลาอะไรบางอย่างระหว่างปลาช่อนทะเลกับปลาโลมา ซึ่งเราก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไร

ที่มันหลุดรอดออกไปได้ หลังจากนั้นเราก็ได้ทำการจับปลาต่อไปอย่างปกติเหมือนทุกๆครั้ง

และแล้วเหตุการที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น เมื่อเราได้พบเจอลูกปลาโลมา

น้ำหนักประมาณ 10 กก. ลอยหมดแรงและขาดอากาศหายใจอยู่ภายในอวนของเรา

เมื่อเห็นดังนั้นเราก็รีบเข้าไปช่วยเหลือโดยการเป่าลมเข้าที่ปาก

และปล่อยให้มันว่ายน้ำ เพื่อหวังว่าโลมาจะฟื้น และสามารถช่วยตัวเองได้

แต่แล้วก็ผิดหวัง เมื่อโลมาตัวนั้นได้ลอยขึ้นสู่บนผิวน้ำอย่างไร้สติ ซึ่งนั่นก็หมายความว่า

โลมาตัวนั้นได้เสียชีวิตลงแล้ว ทุกคนรู้สึกสงสารและสลดใจเป็นอย่างยิ่ง

และหวังในใจว่าเหตุการณ์แบบนี้คงไม่เกิดขึ้นอีก แต่มันก็ไม่เป็นความจริง

เมื่อในอีกไม่กี่นาทีถัดมา ระหว่างที่เราทำการตักปลาที่อยู่ภายในอวนขึ้นมาบนเรือ 

เราได้พบร่างของโลมาอีกตัวหนึ่งภายในอวนอีกครั้ง แต่ตัวนี้เราพบมันช้าไป

มันได้ตายไปก่อนที่เราจะพบร่างของมันอีก ช่างน่าเสียใจยิ่งนัก สรุปผลของการจับปลาในครั้งนี้

เราได้ฝูงปลาเป้าหมายที่เราทำการล้อมจับ เป็นลูกปลาสีขนกลม รวมน้ำหนักทั้งหมดประมาณ 

700 กก. และปลาโลมาอีก 2 ตัวที่ตายไป โดยที่เราได้ไม่เจตนา

เป็นการจับปลาที่ไม่คุ้มค่าเลย การตายของโลมานั้นเป็นที่เสียใจของพวกเราชาวเรือเป็นอย่างยิ่ง

เป็นครั้งที่ 2 แล้วที่เกิดเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นและน่าสลดใจแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง

ซึ่งเราไม่คิดว่าเราจะได้เจอปลาที่เราคาดว่ามันได้สูญหายไปจากน่านน้ำบริเวณนี้อีกครั้ง

แต่น่าเสียดายที่ทุกครั้งที่เราเจอมัน เราไม่สามารถช่วยชีวิตปลาหายากเหล่านี้ได้เลย T T